Pages Menu
 

Categories Menu
Weryfikuj informacje - to bardzo ważne
Artykuły prasowe – źródło wiedzy
Artykuły prasowe to niewątpliwie źródło wiedzy i najważniejszych informacji. Przedstawiają aktualne wydarzenia z kraju i świata. Z pewnością warto
Dobra zabawa firmowa w Zakopanem - imprezy integracyjne dla firm
Każdy szef doskonale wie że o sukcesie w jego firmie decyduje to czy pracownicy ze sobą współpracują, czy siebie lubią czy wręcz przeciwnie przychodzą co
Masz firmę? Sprawdź swój kod PKD
Dwa słowa o...
Prowadzenie firmy, nawet jednoosobowej czy bardzo skromnej zawsze jest trudne. Dlatego nim je otwieramy najpierw długo namyślamy się, czy aby na pewno tego chcemy, czy
Twórz więzi i zmotywuj zespół w unikalnym otoczeniu
W dzisiejszym świecie, w którym tempo pracy jest coraz bardziej intensywne, a konkurencja stale rośnie, zespół pracowniczy jest kluczowym czynnikiem sukcesu każdej organizacji.
Co to jest faktoring? faktoring odwrócony, pełny i międzynarodowy
Wiele przedsiębiorców marzy o tym żeby mieć dużą sprzedaż i duże obroty, jednak Ci którzy takie mają często wiedzą że potrafią z tym być całkiem poważne
Rozmowa kwalifikacyjna - kilka porad
Jak zwiększyć swoje szanse na rozmowie kwalifikacyjnej? To pytanie nieustannie krąży nam po głowie, gdy zostajemy zaproszeni przez rekrutera na rozmowę. Co zrobić, jak się ubrać, jak
Sposoby finansowania. Szkolenia leasingowe - Leasing operacyjny
Finansowanie w firmie jest bardzo ważnym elementem działalności każdej jednej firmy. Bez odpowiedniego finansowania trudno będzie przetrwać przedsiębiorcy

Posted by on paź 5, 2017 in Ekonomia |

Instrumenty ekonomiczne

Instrumenty ekonomiczne, kategorie i stosunki ekonomiczne wykorzystywane w zarządzaniu w celu wpływania na decyzje i kierunki działalności podmiotów gospodarczych (producenci, dystrybutorzy i konsumenci) i skierowywanie ich działania w pożądanym kierunku przez organ (organy) nadrzędny. W tym samym znaczeniu bywają używane terminy: narzędzia, dźwignie i środki ekonomiczne, rzadziej zaś normatywy ekonomiczne. Wprowadzenie pojęcia „i.e.” związane było z potrzebą ograniczenia w stosunku do jednostek gospodarczych bezpośrednich metod zarządzania, zwanych również dyrektywno-nakazowymi w celu zwiększenia ich samodzielności i elastyczności działania w wyborze kierunków i metod gospodarowania. I.e. mogą zastępować bezpośrednie nakazy, instrukcje itp. Kierowanie za pomocą i.e. powinno stwarzać przedsiębiorstwom większą swobodę działania, np. posługiwanie się funduszem płac ustalonym elastycznie w określonej relacji do pracochłonności produkcji lub do kosztów przerobu wytworzonej produkcji ułatwia funkcjonowanie przedsiębiorstwa, zwłaszcza w porównaniu z trybem arbitralnego ustalania nieprzekraczalnych wielkości funduszu płac. I.e. obejmują: 1. bodźce materialnego zainteresowania, wyzwalające aktywność gospodarczą zespołów ludzkich i organizacji, skierowujące tę aktywność na realizację pożądanych celów; 2. kryteria oceny działalności organizacji gospodarczych, stanowiące dla nich jednocześnie kryteria wyboru nazywane inaczej miernikami działalności gospodarczej; 3. ceny, procent, narzuty, dopłaty i inne zbliżone parametry wyboru stosowane w organizacjach gospodarczych; 4. reguły zasilania organizacji w różnego rodzaju zasoby gospodarcze i o różnym przeznaczeniu. I. e. mogą być stosowane w obrębie dyrektywno-nakazowych form zarządzania uzupełniając bądź wzmacniając rolę ustaleń planu. W ten sposób w latach 50-tych były wykorzystywane zarówno bodźce materialnego zainteresowania, jak i ceny. Rola i.e. wzrastała wraz z procesami decentralizacji zarządzania. W latach 60-tych miało miejsce szereg prób rozszerzenia stosowania i.e. w kierowaniu przedsiębiorstwami. Posługiwanie się i.e. oprócz zapewniania przedsiębiorstwom większej swobody działania powinno mobilizować je do podnoszenia efektywności gospodarowania. Skonstruowanie systemu instrumentów, a zwłaszcza bodźców materialnego zainteresowania, który nakłaniałby przedsiębiorstwa do samorzutnego ujawniania i wykorzystywania rezerw, okazało się zadaniem niełatwym. Dwie próby przeprowadzone w przemyśle polskim — pierwsza oparta na ustalaniu funduszu premiowego i zakładowego, w zależności od stopnia poprawy rentowności w stosunku do roku poprzedniego, druga — na stosowaniu wieloletnich normatywów podziału zysku i amortyzacji — skończyły się niepowodzeniem. Przyczyn niepowodzenia w szerszym stosowaniu i.e. — zdaniem specjalistów — należy dopatrywać się w niekompleksowym, fragmentarycznym charakterze prób ich wprowadzania. Stąd wypływa teza o potrzebie kompleksowości rozwiązań w dziedzinie stosowania i.e. Jest to jednak zagadnienie wyjątkowo trudne ze względu na wielostronne i wielokierunkowe powiązania różnych sfer działalności i stosunków ekonomicznych, które powinny być wykorzystane w systemie instrumentów. Tym niemniej, z punktu widzenia społecznych potrzeb należy oczekiwać dalszego wzrostu roli i.e. w procesie usprawniania zarządzania gospodarką socjalistyczną. Dotychczas największego postępu w stosowaniu i.e. dokonano w systemie gospodarczym Węgier.