Metody spawania miedzi

Miedź jest metalem bardzo odpornym na korozję. Z tego względu jest on wykorzystywany w różnych zastosowaniach przemysłowych i komercyjnych. Podczas spawania elementów nieżelaznych proces komplikują fizyczne i mechaniczne właściwości stopu. Istnieje kilka metod łączenia miedzi walcowanej, w których konieczne jest przestrzeganie technologii i stosowanie odpowiedniego sprzętu.

Metody spawania miedzi

Metal nieżelazny jest łączony za pomocą topliwych i nietopliwych przewodów elektrycznych, przy użyciu inwertora, argonu, gazu, w sposób półautomatyczny. Możliwe jest również łączenie spoin za pomocą elektrod węglowych.

Spawanie inwertorowe

Inwertorowe spawanie miedzi jest uważane za jedną z najbardziej popularnych metod łączenia części w produkcji i w domu. Urządzenie utrzymuje stabilną wartość prądu i napięcia. Urządzenie jest lekkie i łatwe w obsłudze. Falownik ma kilka trybów ustawień. Podczas korzystania z falownika należy przestrzegać zaleceń:

• spoinę wykonuje się krótkimi odcinkami o długości nie większej niż 4 cm;
• aby uniknąć przegrzania, należy robić krótkie przerwy;
• trzymać elektrodę przez spawacza pod pewnym kątem 10-20
• przy wyborze trybu pracy należy wziąć pod uwagę grubość i rodzaj spawanych elementów.

Urządzenie wytwarza napięcie stałe, więc przewody są połączone w schemacie biegunowości przód-tył.

Półautomatyczna

Pręt miedziany jest stosowany w spawaniu półautomatycznym. Cienki pręt zwiększa jakość rezultatu. Technika ta polega na wykonaniu jednego długiego spawu podczas łączenia półfabrykatów o grubości 6-8 mm. Podczas spawania grubszych metali spawacz wykonuje 2-3 przejścia. Każdy poprzedni pas spoiny jest usuwany z żużla przed napawaniem następnego.

Gdy grubość półwyrobów przekracza 6 mm, należy wykonać cięcie w kształcie litery V. Aby zminimalizować porowatość spoiny, prace wykonuje się przy minimalnych zmianach przekroju poprzecznego.

Spawanie miedzi o grubości ponad centymetra za pomocą drutu odbywa się przy napięciu 30 V i prądzie 300 A. Pożądane jest zastosowanie topnika. Spawanie miedzią półautomatyczną zapewnia pewien poziom wytrzymałości spoiny, w zależności od ustawień trybu pracy i strumienia.

Z argonem

Gaz działa jako czynnik ochronny. Nie jest konieczne wstępne podgrzewanie elementów. Konieczne jest zastosowanie wolframowych przewodników elektrycznych. Materiałem wypełniającym są pręty ze stopów miedzi lub niklu. Zasilacz jest podłączony z odwrotną polaryzacją.

Spawacz tworzy spoinę, zaczynając od prawej strony i przesuwając się w lewo, trzymając elektrodę pod kątem prostym do obrabianego przedmiotu. Kąt nachylenia drutu wynosi 10-15. Orientacyjne zużycie materiału lotnego wynosi 10-18 litrów na 60 sekund. Prąd ustawia się w zakresie od 80 do 500 A, biorąc pod uwagę grubość metalu.

Ważne: spawanie miedzią argonową musi być wykonywane z uwzględnieniem gatunku metalu. Musi być pozbawiony tlenu lub odtleniony, w przeciwnym razie metal walcowany będzie się gotował w środowisku spawania. Spowoduje to powstanie niskiej jakości spoiny z dużą liczbą porów.