Pages Menu
TwitterRssFacebook
 

Categories Menu
Warto inwestować w silną markę pracodawcy
Posiadanie silnej marki pracodawcy wiąże się z szeregiem korzyści. Poznaj jakie są korzyści płynące z silnej marki pracodawcy.
Pracuję w fajnej firmie
Dla pracowników świadomość,
Checklista najlepszych prezentacji
Podejście do stworzenia prezentacji to za każdym razem ogromne wyzwanie. Jednocześnie merytoryczne i praktyczne przygotowanie i zebranie materiałów, a następnie uporządkowanie ich spowoduje,
Wirtualne biuro a prestiż firmy
We współczesnych czasach, aby założyć sprawnie prosperującą firmę, wcale nie trzeba posiadać lokalu w którym będzie znajdować się jej biuro. Można bowiem skorzystać z wirtualnego biura
Najprostsze rozwiązania
Jak oszczędzić sobie czas i skrócić poszukiwania w internecie? Być może masz swój ulubiony serwis do szukania ogłoszeń i umiesz posługiwać się jego narzędziami. Wiesz już, gdzie należy wybrać kategorię,
Upadłość - bankructwo firmy jednoosobowej i osoby fizycznej
Czasami nasze życie układa się bardzo różnie, zaciągamy zobowiązania, których nie jesteśmy w stanie spłacić co w konsekwencji prowadzi do nagromadzenia się wielkiego
Tanie dokształcanie
Nie każdy lubi się uczyć, a jeśli na dodatek uczymy się czegoś trudnego i skomplikowanego, tym trudniej nam to przychodzi. Są niektóre przedmioty, które są szczególnie trudne w nauce. Są to zwykle
Tłumacz w małej miejscowości
Coraz częściej częściej potrzebujemy usług tłumacza przysięgłego. Powody są różne. Mogą to być wyjazdy za granicę, handel (również ten internetowy) czy też tłumaczenia dokumentów związanych

Posted by on paź 8, 2017 in Ekonomia |

Wieloletnie plany gospodarcze Polski

Wieloletnie plany gospodarcze Polski, dotychczas w Polsce Ludowej zrealizowano pięć kolejnych wieloletnich planów gospodarczych, przypadających na lata 1947—70: plan trzyletni, plan sześcioletni oraz trzy plany pięcioletnie. Obecnie realizowany jest czwarty plan pięcioletni. System wieloletnich planów gospodarczych stał się w Polsce — podobnie jak we wszystkich krajach socjalistycznych — podstawą planowego kierowania gospodarką narodową. Na ich podstawie opracowywane są coroczne plany gospodarcze. 1. Plan trzyletni został uchwalony przez Sejm 2 VII 1947 jako Plan Odbudowy Gospodarczej na lata 1947—49; jego zadaniem było podniesienie powyżej poziomu przedwojennego stopy życiowej ludności pracującej. Zadanie to miało być osiągnięte przez odbudowę kraju ze zniszczeń wojennych, utrwalenie ustroju i przebudowę struktury społeczno-gospodarczej, a przede wszystkim odbudowę i szybki rozwój przemysłu, jak również scalenie ziem zachodnich z resztą kraju. Zadania planowe — zarówno w przemyśle, Jak i w rolnictwie — wykonane zostały przed terminem w listopadzie 1949; stopa życiowa ludności przekroczyła średnio poziom przedwojenny, dochód narodowy Polski na 1 mieszkańca osiągnął poziom o 75% wyższy niż przed wojną, produkcja przemysłowa wzrosła w przeliczeniu na 1 mieszkańca 2,5-krotnie, a produkcja rolna o 28%. 2. Plan sześcioletni — uchwalony przez Sejm 20 VII 1950 jako Sześcioletni Plan Rozwoju Gospodarczego i Budowy Podstaw Socjalizmu na lata 1950—55, zakładał uprzemysłowienie kraju jako podstawę wydźwignięcia Polski z opóźnienia w rozwoju ekonomicznym oraz jako bazę socjalistycznych przekształceń jej gospodarki; przewidywał 2,7-krotne zwiększenie nakładów inwestycyjnych w porównaniu z okresem planu trzyletniego, których przeważającą część przeznaczono na produkcję środków wytwarzania (76% nakładów na przemysł), w tym zwłaszcza na rozbudowę bazy hutniczej i rozwój przemysłu maszynowego. Produkcja ’ przemysłowa miała wzrosnąć o 158% w porównaniu z 1949, produkcja rolna — o 50%, a płace realne — o 40— 60%. Efektem wykonania planu był poważny rozwój całej gospodarki narodowej Polski, zwłaszcza przemysłu, którego produkcja wzrosła o 170%, tzn. przekroczyła założenia planu. Nie zostały natomiast wykonane zadania zaplanowane dla rolnictwa; produkcja rolna kształtowała się nierównomiernie w poszczególnych latach, a w okresie 1951—52 przejściowo spadła; łącznie w ciągu 6 lat wzrosła tylko o 19%. Niepełne wykonanie planu produkcji rolnej oraz inne trudności, zarysowujące się w toku realizacji planu, zadecydowały o niewykonaniu zadań w zakresie wzrostu stopy życiowej ludności. Niższy niż planowano wzrost stopy życiowej był częściowo wynikiem okoliczności zewnętrznych, a mianowicie zaostrzenia sytuacji międzynarodowej, wymagającej rozbudowy przemysłu obronnego w skali nie przewidzianej uprzednio w planie, co nastąpiło kosztem produkcji przeznaczonej na potrzeby ludności. Przyczyny niepełnego wykonania planu były również pewne błędy w jego założeniach i w realizacji, jak nierealna ocena możliwości inwestycyjnych gospodarki narodowej, niedocenienie potrzeb inwestycyjnych niektórych gałęzi gospodarki (co stało się powodem powstania szeregu dysproporcji), błędy w polityce rolnej itp. Realizacja planu przebiegała w trzech etapach: 1950 — rok wysokiego urodzaju w rolnictwie i poważnego wzrostu stopy życiowej; 1951—53 — okres napięcia w sytuacji międzynarodowej i intensywnej rozbudowy przemysłu obronnego, zahamowania rozwoju rolnictwa, spadku stopy życiowej ludności; 1954—55 zapoczątkowanie nowej polityki gospodarczej po IX Plenum KC PZPR w 1953, która przyniosła zmianę polityki rolnej, zwiększenie nakładów na rolnictwo, budownictwo mieszkaniowe i gałęzie przemysłu pracujące na zaopatrzenie ludności, a w rezultacie poprawę jej stopy życiowej.