Pages Menu
TwitterRssFacebook
 

Categories Menu
Rozmowa kwalifikacyjna - kilka porad
Jak zwiększyć swoje szanse na rozmowie kwalifikacyjnej? To pytanie nieustannie krąży nam po głowie, gdy zostajemy zaproszeni przez rekrutera na rozmowę. Co zrobić, jak się ubrać, jak
Wirtualne biuro a prestiż firmy
We współczesnych czasach, aby założyć sprawnie prosperującą firmę, wcale nie trzeba posiadać lokalu w którym będzie znajdować się jej biuro. Można bowiem skorzystać z wirtualnego biura
Tłumacz w małej miejscowości
Coraz częściej częściej potrzebujemy usług tłumacza przysięgłego. Powody są różne. Mogą to być wyjazdy za granicę, handel (również ten internetowy) czy też tłumaczenia dokumentów związanych
Pomyśl o swoim własnym kantorze
Twój własny kantor w Bydgoszczy? Jeśli o tym myślisz, to warto, abyś przeczytał ten tekst. Nie twierdzimy, że jest to zły pomysł ale trzeba mieć świadomość jakie mogą nas napotkać trudności
Prestiżowa lokalizacja biura - wirtualne biuro Warszawa Centrum
Wiele osób zaczynających swój biznes ma ochotę na prestiżową lokalizację swojej firmy, jednak umówmy się mało kogo stać na lokalizację jaką jest warszawa
Integracja pracowników - najlepsza agencja eventowa: ranking
Każdy marzy o pracy w fajnym zespole, gdzie atmosfera jest tak miła że do pracy przychodzimy z przyjemnością, z chęcią spotykamy się z naszymi współpracownikami
Checklista najlepszych prezentacji
Podejście do stworzenia prezentacji to za każdym razem ogromne wyzwanie. Jednocześnie merytoryczne i praktyczne przygotowanie i zebranie materiałów, a następnie uporządkowanie ich spowoduje,

Posted by on wrz 22, 2017 in Ekonomia |

Austriacka szkoła burżuazyjnej ekonomii politycznej

Austriacka szkoła burżuazyjnej ekonomii politycznej (szkoła psychologiczna), kierunek zapoczątkowany w 1871 przez K. Mengera, profesora Uniwersytetu Wiedeńskiego od 1873. Główni reprezentanci: E. Bóhm-Bawerk i F. Wieser; w późniejszym okresie — H. Meyer, L. Mises, F. Hayek i in. A.sz. nazywana jest także szkołą psychologiczną, gdyż wyróżniała się spośród innych kierunków marginalistycznych (marginalizm) skrajnym subiektywizmem przy analizie zjawisk gospodarczych. A. sz. zrezygnowała z badania ekonomicznych stosunków produkcji i podziału, a nawet z badania rzeczywistych stosunków rynkowych-; na ich miejsce wprowadziła metodę subiektywnego wartościowania dóbr przez jednostki gospodarujące, na której oparła całą teorię ekonomiczną. Podstawą jej jest subiektywna teoria wartości. Wartością wg a.sz. jest użyteczność, przejawiająca się w zadowoleniu z powodu zaspokojenia jakiejś potrzeby, dzięki określonej ilości dobra lub usług. Rozróżnia się użyteczność całkowitą (suma zadowolenia wynikającego z posiadania całego zapasu jakiegoś dobra) i użyteczność krańcową (zadowolenie wynikające z konsumpcji ostatniej jednostki dobra), przy czym obie użyteczności uważa a.sz. za wielkości mierzalne. Użyteczność krańcowa wyznacza wielkość wartości, wokół której grawitują ceny dóbr. Celem gospodarowania jednostek jest dążenie do maksymalizowania zadowolenia w taki sposób, aby użyteczności krańcowe ostatnich nabywanych porcji dóbr były jednakowe (Gossena prawo). Opierając się na subiektywnej teorii wartości, a.sz. buduje także teorię produkcji. Wartość środków produkcji (dóbr dalszych rzędów) wyznacza tu użyteczność krańcowa tych dóbr konsumpcyjnych, do których produkcji służą. Ważnym elementem tej teorii jest tzw. teoria imputacji, czyli przypisania poszczególnym czynnikom produkcji części dochodu przypadającego im z tytułu udziału w produkcji. Jeśliby bowiem wartość dóbr kapitałowych równała się użyteczności krańcowej produktu wytworzonego przez te dobra, nie byłoby żadnej nadwyżki, a więc nie byłoby zysku. Trudność tę zauważył Bóhm-Bawerk i usiłował ją rozwiązać przez wprowadzenie czynnika czasu, jaki mija między użyciem kapitału do produkcji a jego rezultatami. Dowodził on, że istnieje podstawowe prawo psychologiczne, polegające na wyższym wartościowaniu dóbr teraźniejszych w stosunku do dóbr przyszłych (tzw. agio). Rezygnacja z natychmiastowego użycia dóbr na cele konsumpcyjne i przeznaczanie ich na cele produkcyjne wymaga rekompensaty, którą stanowi zysk od kapitału (wg terminologii Bóhm-Bawerka — procent). Opierając się na tej teorii, zysku Bóhm-Bawerk wystąpił z ostrym atakiem na marksowską teorię wartości dodatkowej. Inne kierunki marginalistyczne nie przyjęły teorii procentu Bóhm-Bawerka, wysuwając teorię krańcowej produkcyjności czynników produkcji, zaś wywodzący się z a.sz. J. Schumpeter tłumaczył zysk jako cenę, którą społeczeństwo płaci przemysłowcom (nowatorom produkcji) za postęp techniczny (innowacje), jednocześnie uzasadniając tym konieczność istnienia kryzysów gospodarczych. A.sz. powstała w wyniku obiektywnego zapotrzebowania burżuazji na teorię przeciwstawiającą się teorii wartości opartej na pracy, zwłaszcza zaś marksowskiej teorii wartości dodatkowej. Po ukazaniu się Kapitału Marksa teoria wartości otrzymała w pełni naukowy, pozbawiony sprzeczności wewnętrznych kształt i stała się dla proletariatu środkiem w walce z burżuazją. Pełny odwrót burżuazyjnej myśli ekonomicznej od teorii wartości opartej na pracy i zastąpienie jej przez subiektywną teorię wartości jest wyrazem zaostrzenia walki klasowej w społeczeństwie kapitalistycznym. Pod pozorem analizy abstrakcyjnej gospodarki wymiennej w ogóle kryła się apologia panujących stosunków kapitalistycznych. A.sz. zbudowała teorię wprawdzie logicznie niesprzeczną, jednakże opartą na całkowicie błędnych przesłankach. Teoria ta bowiem w ogóle abstrahuje od rzeczywistej gospodarki, w istocie rzeczy nie bada jej, lecz konstruuje model oparty na założeniach nierealnych, woluntarystycznych. Posługuje się ona koncepcją jednostki wyizolowanej ze społeczeństwa i kierującej się w swym postępowaniu wyłącznie rachunkiem przyjemności i przykrości. Całkowite bankructwo a.sz. ujawniło się już w niespełna 30 lat od chwili jej powstania.